Bloedbeeld (CBC): normaalwaarden en wat je uitslag betekent

Een volledig bloedbeeld is het meest gevraagde bloedonderzoek dat er is. Zo lees je elke regel: rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes.

Bijgewerkt · Bronnen

Kort antwoord

Wat is een volledig bloedbeeld (CBC)?

Een volledig bloedbeeld (in het Engels CBC, complete blood count) meet je rode bloedcellen en hemoglobine (die zuurstof vervoeren), je witte bloedcellen (die infecties bestrijden) en je bloedplaatjes (die helpen bij de bloedstolling). Gangbare waarden bij volwassenen zijn hemoglobine 13,5 tot 17,5 g/dL bij mannen en 12,0 tot 15,5 bij vrouwen, witte bloedcellen 4.000 tot 11.000 per µL en bloedplaatjes 150.000 tot 450.000 per µL.

Gezondheidsinformatie, geen medisch advies. Je arts kent je hele situatie; bespreek je uitslag met hem of haar.

Grafiek normaalwaarden

Tabel normaalwaarden bloedbeeld

Gangbare waarden bij volwassenen. Ze verschillen een beetje per lab, leeftijd en hoogte waarop je woont. Vergelijk daarom altijd met de referentiewaarden op je eigen uitslag.

TestGangbare waarde volwassenenEenheidWat het meet
Hemoglobine (Hb)Mannen 13,5 tot 17,5, vrouwen 12,0 tot 15,5g/dLHet eiwit in rode bloedcellen dat zuurstof vervoert. Te laag betekent bloedarmoede.
Rode bloedcellen (erytrocyten, RBC)Mannen 4,5 tot 5,9, vrouwen 4,1 tot 5,1miljoen/µLHoeveel rode bloedcellen je hebt.
Hematocriet (Ht / HCT)Mannen 41 tot 50, vrouwen 36 tot 44%Het deel van je bloed dat uit rode bloedcellen bestaat.
MCV80 tot 100fLDe gemiddelde grootte van de rode bloedcellen. Klein bij ijzertekort, groot bij een tekort aan B12 of foliumzuur.
MCH27 tot 33pgDe hoeveelheid hemoglobine per rode bloedcel.
RDW11,5 tot 14,5%Hoeveel de rode bloedcellen in grootte verschillen. Hoog bij een beginnend ijzer- of B12-tekort.
Witte bloedcellen (leukocyten, WBC)4.000 tot 11.000per µLJe afweercellen tegen infecties. Ook geschreven als 4,0 tot 11,0 × 10⁹/L.
Bloedplaatjes (trombocyten)150.000 tot 450.000per µLKleine cellen die helpen bij de bloedstolling. Ook geschreven als 150 tot 450 × 10⁹/L.

Voor kinderen, zwangeren en mensen die op grote hoogte wonen gelden eigen waarden. Op je uitslag staan soms ook MCHC (meestal 32 tot 36 g/dL) en MPV.

De leukocytendifferentiatie: je vijf soorten witte bloedcellen

De meeste uitslagen verdelen de witte bloedcellen in deze vijf soorten, als percentage van alle witte bloedcellen. Gangbare verdeling bij volwassenen.

CelGangbaar aandeelVaak hoog bij
Neutrofielen40% tot 75%Bacteriële infecties, ontsteking, stress, corticosteroïden
Lymfocyten20% tot 40%Virusinfecties, herstel na ziekte
Monocyten2% tot 10%Herstel na een infectie, langdurige ontsteking
Eosinofielen1% tot 6%Allergie, astma, eczeem, worminfecties
Basofielen0% tot 1%Zeldzaam; allergie, soms bloedziekten

Absolute aantallen zeggen meer dan percentages: een absoluut aantal neutrofielen (ANC) onder 1.500 per µL is laag, en onder 500 per µL is het risico op een ernstige infectie hoog.

Wat meet een volledig bloedbeeld?

CBC staat voor complete blood count, in het Nederlands het volledig bloedbeeld. Je ziet ook wel groot bloedbeeld, FBC (full blood count) of hemogram. Met één bloedmonster worden de drie soorten cellen in je bloed geteld en gemeten:

  • Rode bloedcellen, die zuurstof vervoeren met behulp van hemoglobine. Op de uitslag staan hemoglobine, het aantal rode bloedcellen, de hematocriet en de erytrocytenindices (MCV, MCH, MCHC, RDW).
  • Witte bloedcellen, die infecties bestrijden. Het totale aantal (leukocyten of WBC) en de differentiatie, die ze in vijf soorten verdeelt.
  • Bloedplaatjes, die helpen bij de bloedstolling.

Artsen vragen een bloedbeeld aan bij een routinecontrole, bij moeheid, koorts, infecties, blauwe plekken of bloedingen, voor een operatie, en om aandoeningen of medicijnen te volgen die invloed hebben op het bloed. Soms staat ook de BSE (bezinking, in het Engels ESR) op de uitslag. Die hoort niet bij het bloedbeeld, maar wordt vaak tegelijk gedaan.

Wat zeggen rode bloedcellen en hemoglobine over bloedarmoede?

Een laag hemoglobine betekent bloedarmoede (anemie). De WHO hanteert onder 13 g/dL bij mannen, onder 12 bij vrouwen; tijdens de zwangerschap is het onder 11 in het eerste en derde trimester en onder 10,5 in het tweede, wanneer het bloed van nature meer verdund raakt. Bloedarmoede kan zorgen voor moeheid, kortademigheid, een snelle hartslag, een bleke huid, duizeligheid en hoofdpijn.

Het MCV (de grootte van de rode bloedcellen) wijst in de richting van de oorzaak:

  • Kleine rode bloedcellen (laag MCV): meestal ijzertekort, door hevige menstruaties, zwangerschap, te weinig ijzer in de voeding of langzaam bloedverlies uit de darmen. Dragerschap van thalassemie, vaak voorkomend in Zuid-Azië, het Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten, geeft ook kleine cellen, vaak met een normaal of hoog aantal rode bloedcellen.
  • Grote rode bloedcellen (hoog MCV): een tekort aan vitamine B12 of foliumzuur, regelmatig alcoholgebruik, een te traag werkende schildklier, leverziekte of sommige medicijnen.
  • Cellen van normale grootte: een langdurige ziekte, nierziekte, recent bloedverlies of een combinatie van oorzaken.

Een hoog hemoglobine of hoge hematocriet komt meestal door uitdroging, roken of wonen op grote hoogte, en minder vaak door een long- of hartziekte of een beenmergaandoening (polycytemie).

Wat zeggen witte bloedcellen over infectie en afweer?

Veel witte bloedcellen (boven ongeveer 11.000 per µL) betekent meestal dat je lichaam ergens tegen vecht: een bacteriële infectie (vaak met veel neutrofielen), ontsteking, een verwonding of operatie, stress of corticosteroïden (ontstekingsremmende medicijnen). Het aantal stijgt ook een beetje tijdens de zwangerschap en bij rokers. Zeer hoge aantallen, of onrijpe cellen (blasten) op de uitslag, moeten snel bekeken worden. Heel soms wijzen ze op bloedkanker, zoals leukemie.

Weinig witte bloedcellen (onder ongeveer 4.000 per µL) komt vaak kortdurend voor bij virusinfecties. Het kan ook komen door sommige medicijnen (waaronder chemotherapie en sommige antibiotica, schildkliermedicijnen en psychiatrische medicijnen), een tekort aan B12 of foliumzuur, auto-immuunziekten en, zelden, problemen met het beenmerg. Weinig neutrofielen verhoogt de kans op infecties; samen met koorts kan dat spoed hebben.

Veel eosinofielen betekent meestal allergie, astma, eczeem of wormen, die in veel landen vaak voorkomen.

Wat betekenen je bloedplaatjes, ook bij dengue?

Weinig bloedplaatjes (trombocytopenie), onder ongeveer 150.000 per µL, komt vaak voor bij koorts door een virus, vooral bij dengue (knokkelkoorts). Het kan ook komen door sommige medicijnen, veel alcohol, leverziekte, een vergrote milt, zwangerschap en afweerziekten (ITP). Als bloedplaatjes in het buisje samenklonteren, lijkt het aantal soms onterecht laag. Een onverwachte uitslag wordt daarom vaak herhaald.

Bij dengue dalen de bloedplaatjes vaak sterk rond dag 3 tot 7 van de koorts, als de koorts zakt. Dit is de kritieke fase. Artsen letten dan goed op alarmsignalen: hevige buikpijn, steeds weer overgeven, bloedend tandvlees of neusbloedingen, bloed in braaksel of ontlasting, onrust of ongewone sufheid. Het getal alleen bepaalt de behandeling niet; hoe het met je gaat, telt zwaarder. Neem geen aspirine of ibuprofen bij koorts die dengue zou kunnen zijn; vraag een arts of apotheker wat veilig is.

Veel bloedplaatjes (trombocytose), boven ongeveer 450.000 per µL, volgen meestal op ijzertekort, een infectie of ontsteking, een operatie of het verwijderen van de milt. Zelden komt het door een beenmergaandoening. Daar kijkt een arts naar als het aantal hoog blijft.

Hoe laat je een bloedbeeld doen?

  • Er wordt een klein beetje bloed afgenomen uit een ader (bij baby's een prikje in de hiel of vinger). Nuchter zijn is niet nodig voor een bloedbeeld, tenzij dat voor andere tests bij dezelfde afname wel moet.
  • De uitslag is meestal dezelfde dag binnen, vaak al na een paar uur.
  • Drink zoals je gewend bent: door uitdroging kunnen hemoglobine en hematocriet hoger lijken.
  • Vertel het lab over een recente ziekte, zwangerschap en de medicijnen die je gebruikt, want die kunnen de waarden veranderen.
  • Klopt er iets niet, dan bekijken artsen vaak een bloeduitstrijkje (de cellen onder de microscoop) of laten ze de test herhalen.

Wat als er iets in je bloedbeeld afwijkt?

  • Kijk naar het geheel. Eén waarde net buiten de grenzen, terwijl de rest normaal is en je geen klachten hebt, komt vaak voor en betekent vaak niets.
  • Laat het na een ziekte opnieuw prikken. Verkoudheid en andere infecties kunnen witte bloedcellen en bloedplaatjes een paar weken veranderen.
  • Bij bloedarmoede moet de oorzaak gevonden worden, niet alleen behandeld: ijzeronderzoek (ferritine), B12 en foliumzuur zijn de gebruikelijke vervolgtests.
  • Of je ijzer, B12 of foliumzuur moet slikken, beslist je arts. IJzer slikken zonder onderzoek kan een oorzaak verbergen die gevonden moet worden, en te veel ijzer is schadelijk.
  • Eet voor gezond bloed: ijzer (linzen, bonen, groene bladgroenten, vlees, vis, eieren, verrijkte ontbijtgranen) samen met vitamine C, en B12 uit zuivel, eieren, vis of verrijkte producten als je vegetarisch of veganistisch eet.

Wanneer naar de dokter

Maak een afspraak

  • Je hemoglobine is lager dan 10 g/dL, of lager dan bij je vorige test: ga binnen een week naar je huisarts om de oorzaak te vinden.
  • Je witte bloedcellen zijn lager dan 3.000 of hoger dan 15.000 per µL zonder duidelijke reden zoals een verkoudheid: ga binnen een paar dagen naar je huisarts.
  • Je bloedplaatjes zijn lager dan 100.000 per µL, vooral als je koorts hebt: ga binnen een of twee dagen naar een arts.
  • Meerdere waarden wijken tegelijk af, of op je uitslag staan blasten of afwijkende cellen: ga deze week naar een arts (vaak een hematoloog).

Haal nu spoedhulp (bel je lokale alarmnummer) als iemand:

  • een bloeding heeft die niet stopt, bloed overgeeft of zwarte ontlasting heeft, of bloedend tandvlees of neusbloedingen heeft met koorts (mogelijke alarmsignalen van dengue, samen met hevige buikpijn, steeds weer overgeven of sufheid)
  • koorts heeft van 38 °C (100,4 °F) of hoger tijdens chemotherapie of bij een bekend zeer laag aantal neutrofielen
  • pijn op de borst heeft, kortademig is in rust of flauwvalt bij bekende ernstige bloedarmoede
  • minder dan 20.000 bloedplaatjes per µL heeft en ergens bloedt

De meeste afwijkende waarden in een bloedbeeld zijn geen spoedgeval. Deze signalen wel.

Uitslag van je bloedbeeld binnen? Begrijp elke regel.

Saluvo leest je hele uitslag en legt hem uit in gewone woorden, in jouw taal: hemoglobine, erytrocytenindices, witte bloedcellen, de differentiatie en bloedplaatjes, welke waarden afwijken en wat je je arts kunt vragen.

Leg mijn uitslag uit

Gratis om te beginnen. Voeg een foto of pdf van je uitslag toe; twee AI-modellen lezen elke waarde.

Veelgestelde vragen

  • CBC staat voor complete blood count, in het Nederlands het volledig bloedbeeld. Je ziet ook wel groot bloedbeeld, FBC (full blood count) of hemogram. Het is een bloedtest die je rode bloedcellen en hemoglobine, witte bloedcellen en bloedplaatjes meet, en een van de tests die artsen het vaakst aanvragen.

  • Gangbare waarden bij volwassenen zijn hemoglobine 13,5 tot 17,5 g/dL bij mannen en 12,0 tot 15,5 bij vrouwen, witte bloedcellen 4.000 tot 11.000 per µL, bloedplaatjes 150.000 tot 450.000 per µL en MCV 80 tot 100 fL. Labs verschillen een beetje, dus vergelijk je uitslag met de referentiewaarden op je eigen uitslag.

  • Een laag hemoglobine betekent bloedarmoede: volgens de WHO onder 13 g/dL bij mannen, onder 12 bij vrouwen en tijdens de zwangerschap onder 11 (onder 10,5 in het tweede trimester). De meest voorkomende oorzaak is ijzertekort; andere zijn een tekort aan B12 of foliumzuur, dragerschap van thalassemie, langdurige ziekte, nierziekte en bloedverlies. Je MCV en ijzeronderzoek helpen de oorzaak te vinden.

  • Een hoog aantal leukocyten (boven ongeveer 11.000 per µL) betekent meestal dat je lichaam een infectie bestrijdt, vaak door een bacterie, of reageert op ontsteking, een verwonding, stress of corticosteroïden. Het is meestal tijdelijk. Zeer hoge aantallen, of onrijpe cellen op de uitslag, moeten binnen enkele dagen door een arts bekeken worden, omdat ze heel soms op een bloedziekte wijzen.

  • Een laag aantal leukocyten (onder ongeveer 4.000 per µL) komt vaak kortdurend voor bij virusinfecties. Het kan ook komen door sommige medicijnen, een tekort aan B12 of foliumzuur, auto-immuunziekten en, zelden, problemen met het beenmerg. Weinig neutrofielen verhoogt de kans op infecties. Koorts bij een bekend laag aantal heeft daarom spoed.

  • Minder dan ongeveer 150.000 bloedplaatjes per µL heet trombocytopenie. Het komt vaak voor bij koorts door een virus, vooral dengue, en kan ook komen door medicijnen, alcohol, leverziekte, zwangerschap of afweerziekten. Onder 100.000 moet je binnen een of twee dagen naar een arts; onder 20.000 met een bloeding heb je spoedhulp nodig.

  • Bij dengue dalen de bloedplaatjes vaak rond dag 3 tot 7 van de koorts. Artsen houden je goed in de gaten onder 100.000 per µL en behandelen met spoed onder 20.000 of bij een bloeding. Maar alarmsignalen tellen zwaarder dan het getal: hevige buikpijn, steeds weer overgeven, bloedend tandvlees of neusbloedingen, of sufheid vragen om spoedhulp, wat het aantal ook is.

  • Nee. Voor een bloedbeeld hoef je niet nuchter te zijn: je mag gewoon eten en drinken. Worden er tegelijk andere tests gedaan, zoals nuchtere glucose of cholesterol, volg dan de instructies voor die tests. Drink zoals je gewend bent, want door uitdroging kan het hemoglobine hoger lijken.

  • MCV (mean corpuscular volume) is de gemiddelde grootte van je rode bloedcellen, normaal 80 tot 100 fL. Een laag MCV (kleine cellen) wijst meestal op ijzertekort of dragerschap van thalassemie; een hoog MCV (grote cellen) op een tekort aan vitamine B12 of foliumzuur, alcohol, schildklier- of leverproblemen. Het helpt de oorzaak van bloedarmoede te vinden.

  • De leukocytendifferentiatie (in het Engels DLC) verdeelt je witte bloedcellen in vijf soorten: neutrofielen (40 tot 75%), lymfocyten (20 tot 40%), monocyten (2 tot 10%), eosinofielen (1 tot 6%) en basofielen (0 tot 1%). Het patroon geeft aanwijzingen: veel neutrofielen wijst vaak op een bacteriële infectie, veel lymfocyten op een virusinfectie, veel eosinofielen op allergie of wormen.

  • Met een bloedbeeld kun je geen kanker vaststellen, maar het kan wel signalen laten zien die verder onderzoek nodig hebben, zoals zeer veel of zeer weinig witte bloedcellen, onrijpe cellen (blasten) of meerdere lage waarden tegelijk. Die kunnen wijzen op bloedkanker of een beenmergprobleem. Onverklaarde bloedarmoede kan ook een vroeg teken van darmkanker zijn. Afwijkende uitslagen leiden tot verder onderzoek.

  • Een bloedbeeld telt en meet je bloedcellen. De BSE (bezinkingssnelheid, in het Engels ESR) is een aparte test die laat zien hoe snel rode bloedcellen in een buisje zakken, een algemeen teken van ontsteking. In veel labs worden ze samen gedaan en staan ze op dezelfde uitslag, maar ze beantwoorden verschillende vragen.

  • Voor gezonde volwassenen is er geen vast schema; een bloedbeeld hoort vaak bij een jaarlijkse controle. Het wordt vaker gedaan als je bloedarmoede, een chronische aandoening of zwangerschap hebt, of medicijnen gebruikt die invloed hebben op het bloed. Na behandeling van bloedarmoede wordt het meestal na een paar weken tot een paar maanden opnieuw gecontroleerd.

Andere tests uitgelegd

Blog