Ферритин сафедаест, ки оҳанро дар дохили ҳуҷайраҳо, асосан дар ҷигар, испурч ва мағзи устухон, захира мекунад. Миқдори ками он ба хун мегузарад ва ҳаминро таҳлил чен мекунад. Ҳар қадар ферритин зиёд бошад, ҳамон қадар оҳан дар захира доред.
Бадан худи оҳанро барои сохтани гемоглобин истифода мебарад — қисми ҳуҷайраҳои сурхи хун, ки оксигенро интиқол медиҳад. Вақте ки шумо оҳани кофӣ намегиред ё аз гирифтаатон бештар гум мекунед, бадан аввал аз захираҳо истифода мебарад. Ферритин хеле пеш аз гемоглобин паст мешавад, барои ҳамин он аввалин аломати кам шудани оҳан аст.
Пас ферритин ва оҳан як чиз нестанд. Оҳани зардоби хунро мисли пули нақди ҳамёнатон ва ферритинро мисли ҳисоби пасандозатон тасаввур кунед.



