ইউৰিক এচিড এবিধ বৰ্জ্য পদাৰ্থ। শৰীৰে পিউৰিন (purines) ভাঙিলে ইয়াক তৈয়াৰ কৰে। পিউৰিন হৈছে আপোনাৰ নিজৰ কোষত আৰু কিছুমান খাদ্য আৰু পানীয়ত থকা প্ৰাকৃতিক পদাৰ্থ। সাধাৰণতে ই তেজত গলি থাকে আৰু কিডনীয়ে প্ৰস্ৰাৱৰ জৰিয়তে ইয়াক উলিয়াই দিয়ে।
শৰীৰে বেছি পৰিমাণে তৈয়াৰ কৰিলে বা কিডনীয়ে যথেষ্ট পৰিমাণে উলিয়াব নোৱাৰিলে ই জমা হয়। মাত্ৰা বেছি হোৱাটোক হাইপাৰইউৰিচেমিয়া (hyperuricaemia) বোলে। ই সাধাৰণ কথা, আৰু মাত্ৰা বেছি থকা বহুতো মানুহৰ ইয়াৰ বাবে কেতিয়াও কোনো সমস্যা নহয়।
কিন্তু মাত্ৰা বেছি হৈয়েই থাকিলে, ইউৰিক এচিডে গাঁঠিৰ ভিতৰত আৰু চাৰিওফালে আৰু কিডনীত বেজীৰ দৰে জোঙা সৰু সৰু স্ফটিক (crystal) গঠন কৰিব পাৰে। এই স্ফটিকবোৰেই লক্ষণৰ সৃষ্টি কৰে: গাঁঠিত গাউট, আৰু কিডনীৰ শিল।
কিমান হ'লে বেছি বুলি ধৰা হয়? প্ৰতিটো লেবে ৰিপৰ্টত নিজৰ স্বাভাৱিক সীমা ছপা কৰে, আৰু ৰজোনিবৃত্তিৰ আগতে মহিলাৰ মাত্ৰা সাধাৰণতে পুৰুষতকৈ অলপ কম হয়। যুক্তৰাজ্যৰ নিৰ্দেশিকাত ডাক্তৰে যি সংখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সিদ্ধান্ত লয়, সেয়া হ'ল 360 micromol/L (6 mg/dL): ইয়াৰ সমান বা ইয়াতকৈ বেছি হ'লে লক্ষণ থকা মানুহৰ গাউট হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি, আৰু গাউটৰ চিকিৎসাৰ লক্ষ্য হ'ল মাত্ৰা ইয়াতকৈ কম ৰখা। একক তুলনা কৰিবলৈ, 1 mg/dL প্ৰায় 60 micromol/L ৰ সমান।
