შარდმჟავა ორგანიზმის ნარჩენი ნივთიერებაა. ის წარმოიქმნება პურინების დაშლისას, ბუნებრივი ნივთიერებებისა, რომლებიც თქვენს საკუთარ უჯრედებში და ზოგიერთ საკვებსა და სასმელშია. ჩვეულებრივ ის სისხლში იხსნება და თირკმელები შარდით გამოყოფენ.
ის გროვდება, როცა ორგანიზმი მას ზედმეტად ბევრს გამოიმუშავებს ან თირკმელები საკმარისად ვერ გამოყოფენ. მაღალ დონეს ჰიპერურიკემია ეწოდება. ეს ხშირი მდგომარეობაა, და ბევრ ადამიანს, ვისაც მაღალი დონე აქვს, მისგან არანაირი პრობლემა არასოდეს ექმნება.
მაგრამ თუ დონე დიდხანს მაღალი რჩება, შარდმჟავამ შეიძლება წარმოქმნას პაწაწინა, ნემსისებრი კრისტალები სახსრებში და მათ ირგვლივ, ასევე თირკმელებში. სწორედ ეს კრისტალები იწვევს სიმპტომებს: პოდაგრას სახსრებში და თირკმლის კენჭებს.
რა ითვლება მაღალ დონედ? ყოველი ლაბორატორია პასუხში საკუთარ ნორმას უთითებს, და მენოპაუზამდე ქალებში დონე ჩვეულებრივ ოდნავ დაბალია, ვიდრე მამაკაცებში. ზღვარი, რომელსაც ექიმები დიდი ბრიტანეთის გაიდლაინის მიხედვით ეყრდნობიან, არის 360 micromol/L (6 mg/dL): ამ დონეზე ან მასზე მაღლა სიმპტომების მქონე ადამიანში პოდაგრა უფრო სავარაუდოა, პოდაგრის მკურნალობის მიზანი კი დონის მის ქვემოთ შენარჩუნებაა. ერთეულების შესადარებლად: 1 mg/dL დაახლოებით 60 micromol/L-ის ტოლია.
