Витамини B12 (кобаламин) барои сохтани ҳуҷайраҳои сурхи солими хун ва барои кори дурусти асабҳо, майна ва ҳароммағз лозим аст. Бадан онро худаш сохта наметавонад: он аз хӯрокҳои ҳайвонот, ба монанди шир, ҷурғот, панир, тухм, гӯшт ва моҳӣ, инчунин аз хӯрокҳое, ки ба онҳо B12 илова карда шудааст (ғанигардонидашуда), ба даст меояд.
Барои ҷаббида шудани B12 меъда сафедае бо номи омили дохилӣ (омили Кастл) месозад ва баъд B12 дар қисми охири рӯдаи борик ҷаббида мешавад. Мушкил дар ҳар ҷойи ин роҳ ё кам будани B12 дар ғизо метавонад ба норасоӣ оварда расонад.
Бадан захираи чандсоларо дар ҷигар нигоҳ медорад, барои ҳамин аломатҳо одатан дар давоми моҳҳо ё солҳо оҳиста-оҳиста пайдо мешаванд. Аз ин рӯ норасоии B12-ро ба осонӣ ба синну сол, стресс ё зиндагии сербор нисбат медиҳанд.



