Το ουρικό οξύ είναι ένα άχρηστο προϊόν του οργανισμού. Ο οργανισμός το παράγει όταν διασπά τις πουρίνες, φυσικές ουσίες που υπάρχουν στα δικά σας κύτταρα και σε ορισμένες τροφές και ποτά. Κανονικά διαλύεται στο αίμα και τα νεφρά το αποβάλλουν με τα ούρα.
Συσσωρεύεται όταν ο οργανισμός παράγει πάρα πολύ ή όταν τα νεφρά δεν αποβάλλουν αρκετό. Η υψηλή τιμή λέγεται υπερουριχαιμία. Είναι συχνή, και πολλοί άνθρωποι με υψηλή τιμή δεν έχουν ποτέ κανένα πρόβλημα από αυτήν.
Όταν όμως η τιμή μένει υψηλή, το ουρικό οξύ μπορεί να σχηματίσει μικροσκοπικούς κρυστάλλους σαν βελόνες μέσα και γύρω από τις αρθρώσεις και στα νεφρά. Αυτοί οι κρύσταλλοι προκαλούν τα συμπτώματα: ουρική αρθρίτιδα στις αρθρώσεις και πέτρες στα νεφρά.
Τι θεωρείται υψηλό; Κάθε εργαστήριο γράφει στο αποτέλεσμα τα δικά του φυσιολογικά όρια, και πριν από την εμμηνόπαυση οι τιμές των γυναικών είναι συνήθως λίγο χαμηλότερες από των ανδρών. Η τιμή στην οποία βασίζονται οι γιατροί σύμφωνα με τη βρετανική κατευθυντήρια οδηγία είναι 360 micromol/L (6 mg/dL): σε αυτή την τιμή ή πάνω από αυτήν, η ουρική αρθρίτιδα είναι πιο πιθανή σε κάποιον με συμπτώματα, και η θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας στοχεύει να κρατά την τιμή κάτω από αυτήν. Για σύγκριση των μονάδων, 1 mg/dL είναι περίπου 60 micromol/L.



