ဗီတာမင် B12 (cobalamin) ဟာ ကျန်းမာတဲ့ သွေးနီဥ တွေ ထုတ်ဖို့နဲ့ အာရုံကြော၊ ဦးနှောက်နဲ့ ကျောရိုးအာရုံကြောတွေ ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က ကိုယ်တိုင် မထုတ်နိုင်ပါဘူး- နို့၊ ဒိန်ချဉ်၊ ဒိန်ခဲ၊ ဥ၊ အသားနဲ့ ငါး လို တိရစ္ဆာန်ထွက် အစားအစာတွေကနေ ရပြီး၊ B12 ဖြည့်စွက်ထားတဲ့ (fortified) အစားအစာတွေကနေလည်း ရပါတယ်။
B12 ကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့ အစာအိမ်က intrinsic factor လို့ခေါ်တဲ့ ပရိုတိန်းတစ်မျိုးကို ထုတ်ပေးပြီး၊ အူသိမ်ရဲ့ အဆုံးပိုင်းမှာ B12 ကို စုပ်ယူပါတယ်။ ဒီလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ဘယ်နေရာမှာမဆို ပြဿနာရှိရင်၊ ဒါမှမဟုတ် အစားအစာထဲမှာ B12 နည်းလွန်းရင် ချို့တဲ့ခြင်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်က အသည်းထဲမှာ နှစ်အတော်ကြာ လုံလောက်တဲ့ ပမာဏကို သိုလှောင်ထားလို့ လက္ခဏာတွေက လပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာ တတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် B12 နည်းနေတာကို အသက်ကြီးလာလို့၊ စိတ်ဖိစီးလို့ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်များလို့လို့ ထင်မိလွယ်တာပါ။



