يورڪ ايسڊ هڪ فضلو مادو آهي. جسم ان کي تڏهن ٺاهي ٿو جڏهن اهو پيورينز (purines) کي ٽوڙي ٿو، جيڪي قدرتي مادا آهن ۽ توهان جي پنهنجي جسم جي خلين ۽ ڪجهه کاڌن ۽ مشروبن ۾ ملن ٿا. عام طور تي اهو رت ۾ حل ٿي وڃي ٿو ۽ گردا ان کي پيشاب ذريعي ٻاهر ڪڍن ٿا.
اهو تڏهن گڏ ٿئي ٿو جڏهن جسم ان کي گهڻو ٺاهي يا گردا ان کي ڪافي نه ڪڍن. وڌيل ليول کي هائپريوريسيميا (hyperuricaemia) چئبو آهي. اهو عام آهي، ۽ وڌيل ليول وارن گهڻن ماڻهن کي ان سبب ڪڏهن به ڪو مسئلو نٿو ٿئي.
پر جڏهن ليول وڌيل رهي، ته يورڪ ايسڊ جوڙن ۾ ۽ انهن جي چوڌاري، ۽ گردن ۾، سئيءَ جهڙا ننڍڙا ڪرسٽل ٺاهي سگهي ٿو. اهي ڪرسٽل ئي علامتون پيدا ڪن ٿا: جوڙن ۾ گائوٽ (نقرس)، ۽ گردي جون پٿريون.
ڪيترو وڌيل سمجهيو وڃي ٿو؟ هر ليبارٽري پنهنجي رپورٽ تي پنهنجي نارمل رينج ڇاپي ٿي، ۽ ماهواري بند ٿيڻ (menopause) کان اڳ عورتن جو ليول عام طور تي مردن کان ٿورو گهٽ هوندو آهي. برطانيه (UK) جي گائيڊلائن ۾ جنهن انگ تي ڊاڪٽر قدم کڻن ٿا اهو آهي 360 micromol/L (6 mg/dL): ان جي برابر يا ان کان مٿي، علامتن واري ماڻهوءَ ۾ گائوٽ جو امڪان وڌيڪ آهي، ۽ گائوٽ جي علاج جو مقصد ليول کي ان کان هيٺ رکڻ آهي. يونٽن جي ڀيٽ لاءِ، 1 mg/dL لڳ ڀڳ 60 micromol/L جي برابر آهي.



