O ácido úrico é un produto de refugallo. O corpo fabrícao cando descompón as purinas, substancias naturais que hai nas túas propias células e nalgúns alimentos e bebidas. Normalmente disólvese no sangue e os riles elimínano nos ouriños.
Acumúlase cando o corpo fabrica demasiado ou os riles non eliminan o suficiente. Un nivel alto chámase hiperuricemia. É frecuente, e moitas persoas cun nivel alto nunca teñen ningún problema por iso.
Pero cando o nivel segue alto, o ácido úrico pode formar pequenos cristais en forma de agulla dentro e arredor das articulacións e nos riles. Eses cristais son os que causan os síntomas: a gota nas articulacións e as pedras nos riles.
Que se considera alto? Cada laboratorio imprime o seu propio intervalo normal no informe, e antes da menopausa os niveis das mulleres adoitan ser un pouco máis baixos ca os dos homes. O valor co que actúan os médicos segundo a guía do Reino Unido é 360 micromol/L (6 mg/dL): a partir del, a gota é máis probable nunha persoa con síntomas, e o tratamento da gota busca manter o nivel por debaixo. Para comparar unidades, 1 mg/dL son arredor de 60 micromol/L.



