युरिक ॲसिड हा एक टाकाऊ पदार्थ आहे. शरीर प्युरिन्स (purines) तोडते तेव्हा ते तयार होते. प्युरिन्स हे तुमच्या स्वतःच्या पेशींमध्ये आणि काही अन्नपदार्थ व पेयांमध्ये आढळणारे नैसर्गिक पदार्थ आहेत. सामान्यपणे ते रक्तात विरघळते आणि किडनी ते लघवीवाटे बाहेर टाकते.
शरीर ते खूप जास्त बनवते किंवा किडनी ते पुरेसे बाहेर टाकत नाही, तेव्हा ते साचते. वाढलेल्या पातळीला हायपरयुरिसेमिया (hyperuricaemia) म्हणतात. हे सामान्य आहे, आणि पातळी जास्त असलेल्या अनेकांना त्यामुळे कधीच काही त्रास होत नाही.
पण पातळी दीर्घकाळ जास्त राहिली, तर युरिक ॲसिडचे सांध्यांमध्ये व त्यांच्या भोवती आणि किडनीत सुईसारखे बारीक स्फटिक (क्रिस्टल) तयार होऊ शकतात. हेच स्फटिक लक्षणे निर्माण करतात: सांध्यांमध्ये गाउट, आणि मुतखडा.
जास्त म्हणजे किती? प्रत्येक लॅब आपली नॉर्मल रेंज रिपोर्टवर छापते, आणि मेनोपॉजपूर्वी स्त्रियांची पातळी सहसा पुरुषांपेक्षा थोडी कमी असते. यूकेच्या मार्गदर्शक तत्त्वांनुसार डॉक्टर ज्या आकड्यावरून निर्णय घेतात तो आहे 360 micromol/L (6 mg/dL): लक्षणे असलेल्या व्यक्तीत पातळी इतकी किंवा याहून जास्त असेल तर गाउटची शक्यता जास्त असते, आणि गाउटच्या उपचारांचे उद्दिष्ट पातळी याच्या खाली ठेवणे हे असते. एककांची तुलना करायची तर, 1 mg/dL म्हणजे सुमारे 60 micromol/L.



