Кислотаи пешоб маҳсули партов аст. Бадан онро ҳангоми тақсим кардани пуринҳо месозад, ки моддаҳои табиӣ дар ҳуҷайраҳои худи шумо ва дар баъзе хӯрокҳо ва нӯшокиҳо мебошанд. Одатан он дар хун ҳал мешавад ва гурдаҳо онро бо пешоб хориҷ мекунанд.
Он вақте ҷамъ мешавад, ки бадан аз ҳад зиёд месозад ё гурдаҳо кофӣ хориҷ намекунанд. Сатҳи баландро гиперурикемия меноманд. Он маъмул аст ва бисёр одамоне, ки сатҳи баланд доранд, ҳеҷ гоҳ аз он ягон мушкилот намебинанд.
Вале вақте ки сатҳ муддати дароз баланд мемонад, кислотаи пешоб метавонад дар буғумҳо ва атрофи онҳо ва дар гурдаҳо кристаллҳои ночизи сӯзанмонанд созад. Маҳз ҳамин кристаллҳо аломатҳоро ба вуҷуд меоранд: подагра (нақрис) дар буғумҳо ва сангҳои гурда.
Чӣ баланд ҳисоб мешавад? Ҳар лаборатория меъёри худро дар варақаи натиҷа менависад ва то менопауза сатҳ дар занон одатан каме пасттар аз мардон аст. Рақаме, ки духтурон тибқи дастури клиникии Британия ба он такя мекунанд, 360 micromol/L (6 mg/dL) аст: дар ин сатҳ ё болотар аз он дар шахси дорои аломатҳо подагра эҳтимолияти бештар дорад ва табобати подагра мақсад дорад, ки сатҳро поёнтар аз он нигоҳ дорад. Барои муқоисаи воҳидҳо: 1 mg/dL тақрибан ба 60 micromol/L баробар аст.
