युरिक एसिड शरीरको एउटा फोहोर पदार्थ हो। शरीरले प्युरिन (purines) टुक्र्याउँदा यो बन्छ; प्युरिन तपाईंका आफ्नै कोषिकामा र केही खाना तथा पेयमा पाइने प्राकृतिक पदार्थ हुन्। सामान्यतया यो रगतमा घुल्छ र मिर्गौलाले यसलाई पिसाबमार्फत निकाल्छन्।
शरीरले यो धेरै बनाउँदा वा मिर्गौलाले पर्याप्त निकाल्न नसक्दा यो जम्मा हुन्छ। यसको लेभल बढी हुनुलाई हाइपरयुरिसेमिया (hyperuricaemia) भनिन्छ। यो सामान्य कुरा हो, र लेभल बढी भएका धेरै मानिसलाई यसबाट कहिल्यै कुनै समस्या हुँदैन।
तर लेभल लामो समयसम्म बढी रहिरह्यो भने युरिक एसिडले जोर्नीभित्र र वरिपरि तथा मिर्गौलामा सियोजस्ता स-साना क्रिस्टल बनाउन सक्छ। यिनै क्रिस्टलले लक्षण निम्त्याउँछन्: जोर्नीमा गाउट, र मिर्गौलाको पत्थरी।
कति भएपछि बढी मानिन्छ? हरेक ल्याबले आफ्नो नर्मल दायरा रिपोर्टमै छाप्छ, र महिनावारी रोकिनुअघि महिलाको लेभल प्रायः पुरुषको भन्दा अलिकति कम हुन्छ। बेलायतको निर्देशिकाअनुसार डाक्टरले ध्यान दिने नम्बर 360 micromol/L (6 mg/dL) हो: लक्षण भएको व्यक्तिमा लेभल यति वा यसभन्दा बढी भए गाउटको सम्भावना बढी हुन्छ, र गाउटको उपचारमा लेभललाई यसभन्दा तल राख्ने लक्ष्य हुन्छ। युनिट तुलना गर्दा, 1 mg/dL करिब 60 micromol/L बराबर हुन्छ।



