யூரிக் அமிலம் (uric acid) ஒரு கழிவுப் பொருள். உங்கள் சொந்த செல்களிலும் சில உணவுகள், பானங்களிலும் இருக்கும் இயற்கைப் பொருட்களான பியூரின்களை (purines) உடல் உடைக்கும்போது இது உருவாகிறது. சாதாரணமாக இது ரத்தத்தில் கரைந்திருக்கும், சிறுநீரகங்கள் அதைச் சிறுநீர் வழியாக வெளியேற்றுகின்றன.
உடல் அதிகமாக உற்பத்தி செய்யும்போது அல்லது சிறுநீரகங்கள் போதுமான அளவு வெளியேற்றாதபோது இது சேர்கிறது. அதிகமான அளவு ஹைப்பர்யூரிசீமியா (hyperuricaemia) எனப்படுகிறது. இது பொதுவானது; அதிக அளவு உள்ள பலருக்கு அதனால் ஒருபோதும் எந்தப் பிரச்சனையும் வருவதில்லை.
ஆனால் அளவு தொடர்ந்து அதிகமாக இருந்தால், யூரிக் அமிலம் மூட்டுகளிலும் அவற்றைச் சுற்றியும், சிறுநீரகங்களிலும் ஊசி போன்ற நுண்ணிய படிகங்களை (crystals) உருவாக்கலாம். அந்தப் படிகங்கள்தான் அறிகுறிகளை ஏற்படுத்துகின்றன: மூட்டுகளில் கீல்வாதம் (gout), சிறுநீரகங்களில் சிறுநீரகக் கற்கள்.
எது அதிகம் எனப்படும்? ஒவ்வொரு ஆய்வகமும் தன் சொந்த சாதாரண வரம்பை ரிப்போர்ட்டில் அச்சிடுகிறது; மாதவிடாய் நிற்கும் முன் பெண்களின் அளவு பொதுவாக ஆண்களைவிடச் சற்றுக் குறைவாக இருக்கும். UK வழிகாட்டுதலில் மருத்துவர்கள் செயல்படும் எண் 360 micromol/L (6 mg/dL): அறிகுறிகள் உள்ள ஒருவருக்கு இந்த அளவோ அதற்கு மேலோ இருந்தால் கீல்வாதத்துக்கான வாய்ப்பு அதிகம்; கீல்வாதச் சிகிச்சை அளவை இதற்குக் கீழே வைத்திருப்பதை இலக்காகக் கொள்கிறது. அலகுகளை ஒப்பிட, 1 mg/dL என்பது சுமார் 60 micromol/L.



