ယူရစ်အက်ဆစ် (uric acid) ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတစ်မျိုးပါ။ ကိုယ့်ဆဲလ်တွေထဲမှာနဲ့ အစားအစာ၊ အဖျော်ယမကာ တချို့ထဲမှာ သဘာဝအတိုင်း ပါဝင်တဲ့ ပျူရင်း (purines) ဓာတ်တွေကို ခန္ဓာကိုယ်က ချေဖျက်တဲ့အခါ ထွက်လာတာပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သွေးထဲမှာ ပျော်နေပြီး ကျောက်ကပ် တွေက ဆီးနဲ့အတူ ထုတ်ပစ်ပါတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းများများ ထုတ်လုပ် တဲ့အခါ ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ကပ်တွေက လုံလောက်အောင် မဖယ်ရှားနိုင် တဲ့အခါ စုပုံလာပါတယ်။ ပမာဏ များနေတာကို hyperuricaemia (သွေးထဲ ယူရစ်အက်ဆစ် များခြင်း) လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါက အဖြစ်များပြီး ပမာဏ များနေသူ အများအပြားမှာ ဘာပြဿနာမှ ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ပမာဏ ဆက်ပြီး များနေရင် ယူရစ်အက်ဆစ်က အဆစ်တွေထဲ၊ အဆစ်တွေ ပတ်ပတ်လည်နဲ့ ကျောက်ကပ်ထဲမှာ အပ်လို ချွန်တဲ့ သေးငယ်တဲ့ ပုံဆောင်ခဲ (crystals) တွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီ ပုံဆောင်ခဲတွေက လက္ခဏာတွေကို ဖြစ်စေတာပါ- အဆစ်တွေမှာ ဂေါက်ရောဂါ (gout) နဲ့ ကျောက်ကပ်ကျောက် ပါ။
ဘယ်လောက်ဆိုရင် များတယ်လို့ သတ်မှတ်သလဲ။ ဓာတ်ခွဲခန်းတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် ပုံမှန်အတိုင်းအတာကို အဖြေလွှာမှာ ရိုက်ထားပြီး သွေးမဆုံးခင် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ပမာဏက အမျိုးသားတွေထက် အများအားဖြင့် နည်းနည်း နိမ့်ပါတယ်။ ဗြိတိန် လမ်းညွှန်ချက်မှာ ဆရာဝန်တွေ အခြေခံတဲ့ ကိန်းဂဏန်းက 360 micromol/L (6 mg/dL) ပါ- လက္ခဏာ ရှိသူမှာ ဒီပမာဏ ဒါမှမဟုတ် ဒီထက် များရင် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများပြီး ဂေါက်ရောဂါ ကုသမှုက ပမာဏကို ဒီအောက်မှာ ထိန်းထားဖို့ ရည်ရွယ်ပါတယ်။ ယူနစ်တွေကို နှိုင်းယှဉ်ရရင် 1 mg/dL က 60 micromol/L လောက်နဲ့ ညီပါတယ်။



